ابر آلودگی خلق تنگ من
میگن آدمی که به خواب باشه صداش کنی میتونه بخواب پاشه
سنگی بر میدارم می اندازم درون چاه دلت فرو می افتد تا اعماق مثل خنجری که سینه ات را میشکافد سکوت سردم را میشکند وجودم یخ میزند نفسی میکشم خنده ای تلخ می کنم از سر ناچاری قطره ای اشک و شاید هم تبسمی هرگز نفهمیدم که در زهر کامی های چاه دلت چرا برای چشمانم جایی نبود./ ۸۷/۲/۲۹ ۲ pm نفسی میاید... هوسی میآید من پریشان شده ام... دست اندوهم یخ زده است... تپشی میشنوم... تپش بانگ دلت... هوس این دل... تو.... چه کنم با دل خود... هوسی در راه است... هوس بوی تنت... تن بی پروایت... نفسی میاید بانگ رفتن زده اند... بانگ رفتن هوسی می آرد هوس رفتن تو نفس رفتن تو.. من پریشان زده از رفتن تو سر دعوا دارد ... با من انگار که بلوا دارد... دل من در سر خود.... شور و غوغا دارد... هوسی در راه است... نفسی در راه است.//
| قالب رايگان وبلاگ پيچك دات نت |
با بال هایش آواز خواهد خواند
پر و بالش را در هم مشکن
با آوازش خواهد پرید تا اوج کهکشان ها...........
کلیه حقوق نویسنده محفوظ است.
تمامی مطالب برای نویسنده وبلاگ می باشد. لطفآ با کپی شخصیت خود را زیر سوال نبریم.
پرستاران ،
خادمان بيمنت و فرشتگان سپيدپوش جامعه هستند كه لباس خدايي بر تن دارند، آنان حمايت و پشتيباني جامعه را ميجويند و خواهان ارج نهادن جامعه به جايگاه واقعي خويشند، همچنان كه می گویند:
"طرف حساب پرستار فقط خداست
من یک پرستارم. شاید یک تازه کار. که بعد از فراغت دوره ای تازه مشغول شده.
در ثانیه های خلوت گاه شبانه ام که رنجی در حال شکفتن بر دل بیماریست بیدار می مانم و برای تو از دوست داشتن می گویم.
